27/05/2008 15:19

L'Atalante u Peđinoj kolekciji

Francuska, 1934, 89 min
Režija
: Jean Vigo
Uloge: Michael Simon, Dita Parlo, Jean Daste, Gilles Margaritis, Louis Lefebvre, Maurice Gilles, Raphael Diligent
Selekcija: Peđina filmska kolekcija

Žan Vigo je bio strastven sineast i uporan borac protiv nedostatka mašte i kreativnosti, sa karakterom i umetničkim senzibilitetom nalik na nekakvu fantastičnu kombinaciju Renoara i Bunjuela. Snimio je samo četiri filma pre nego što je u 29. godini umro od tuberkuloze. Poslednji od njih bio je L'Atalante, delo slavljeno zbog predivnog realističkog poetskog stila, ali i nekoliko neverovatnih nadrealnih scena, što je kasnije snažno uticalo na stvaraoce novog talasa francuskog filma, koji su ga gotovo listom isticali kao svoj omiljeni.

Romantična drama prati mlad bračni par, kapetana broda "L'Atalante" Žana i njegovu nevestu Žulijetu, koji odmah nakon venčanja u njenom rodnom mestu u provinciji kreću na plovidbu put Pariza. Već prve scene, njihov svadbeni marš i Žulijetina zamišljena šetnja duž barže dok joj venčanica romantično leluja na vetru, svrstane su u samu antologiju sedme umetnosti. Zaplet počinje kada se ispostavi da je medeni mesec ujedno i sumnjiva kargo isporuka pošiljke koja takođe putuje njihovim brodom, i kada Žan uporno nastavi da brani Žulijeti da sluša radio. Ravnotežu u drami održava uvrnuti član posade Pere, koji proizvodi mnogo smeha i komičnih peripetija, a pravi problemi nastaju kada nakon dolaska u Pariz, u jednom muzičkom klubu, šarmantni trgovac pričama o neodoljivom Gradu svetlosti namami naivnu mladu ženu na bekstvo od muža. Žan je depresivan, ali ga Pere nagovara da krenu u potragu za odbeglom mladom, što do kraja filma održava tenziju priče i drži gledaoce u stanju gotovo bez daha.

Ljubavne scene mladog para na početku zajedničkog života proizvele su erotski naboj kakav do tada nije viđen u bioskopima međuratne Francuske. Dugi kadrovi potpune tišine među ljubavnicima učinili su filmsku priču neobično dubokom, a sam kraj pravom eksplozijom emocija i romantičnog patosa. Samo nekoliko dana nakon premijere, koja je ipak ocenjena kao neuspešna, Vigo je umro u naručju svoje voljene supruge Lidu. Koscenarista filma Žan Guno, procenio je nešto kasnije da L'Atalante nema dovoljan komercijalni potencijal, pa ga je ponovo izmontirao i preimenovao u Le Chaland Qui Passe (Barka koja prolazi), prema popularnoj francuskoj pesmi tog vremena, koja se, između ostalog, čuje i u jenoj sceni Vigovog dela. Ugledni britanski filmski magazin "Sight & Sound" proglasio je 1992. godine ovaj film šestim najboljim ostvarenjem u istoriji kinematografije.